불교 사찰에서의 현장 연구

저의 연구는 지난 10년간 아시아 전역의 불교 사찰 232곳에서 수행된 현장 연구의 결과물들입니다. 연구 주제는

마음챙김, 불교 철학과 지속가능경영, 사찰 조직, 태국 및 동남아시아의 비교 문화론을 포괄합니다.

​

1. 마음챙김

태국에서의 승려 수행생활은 저의 관심을 사회 현상에서 마음의 문제로 옮겨 놓았습니다. 우리가 어떤 마음가짐으로 삶과 일의 의미를 인식하고, 어떻게 살아갈 것인지를 성찰하는 것은 마음챙김의 근본 문제이기도 하지만 조직 연구의 주요한

주제이기도 합니다. 저는 지금까지 아시아 각국의 불교 승려들, 부탄의 예술가들, 태국의 성노동자들을 대상으로 이러한 연구를 수행하고 있습니다.

​

2. 불교철학과 지속가능경영

불교는 종교를 넘어 철학으로써, 문화로써, 예술의 원천으로써 동양의 정신세계를 형성해 왔습니다. 특히 불교의 욕망이론, 행복이론, 성장이론은 경영학에 새로운 영감을 제공하고 있습니다. 저는 불교의 유식학과 공사상으로 관련 경영학

이론을 살펴보고 있으며, 구체적으로는 부탄의 GNH (Gross National Happiness)와 태국의 충분경제철학에 기반한

지속가능발전 모델에 관심이 많습니다.  

 

3. 태국 및 동남아시아의 비교 문화론

세계경제에서 동남아시아의 중요성이 증대되고 있습니다. 동남아 비지니스를 이해하기 위해서는 그 곳의 문화를 잘 알아야 합니다. 저는 지역 연구자들과 함께 동남아시아의 문화적 역동성을 심도있게 살펴보고 있습니다. 이러한 연구는

국제경영 분야의 지리적 지평뿐만 아니라 이론의 지평까지 넓힐 수 있습니다.

​

4. 사찰조직

아시아 각국의 사찰들은 자신들이 처한 역사적 환경 속에서 적응과 변화 그리고 융합이라는 기치 아래 끊임없이 진화해

왔습니다. 특히, 한국의 사찰은 이판(理判)과 사판(事判)이라는 독특한 갈등관계 속에서 존속해왔습니다. 저는 이러한

현상들을 리더쉽, 역설, 변화 경영과 같은 이론으로 살펴보고 있습니다.

 

 

การวิจัยภาคสนาม ณ วัดพุทธ

งานวิจัยของผมมีรากฐานจากการลงพื้นที่วิจัยภาคสนามเชิงชาติพันธุ์วรรณนา ณ วัดพุทธจำนวน 232 แห่งทั่วทวีปเอเชีย ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา งานวิจัยเหล่านี้มุ่งเน้นศึกษาเรื่องสติ ปรัชญาพุทธศาสนากับความยั่งยืนขององค์กร การบริหารจัดการองค์กรทางศาสนา ตลอดจนทัศนะเชิงวัฒนธรรมเปรียบเทียบในประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

​

1. การศึกษาเรื่องสติ (Mindfulness)

การที่ผมได้เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์เพื่อฝึกตนในประเทศไทย ได้เปลี่ยนจุดความสนใจเชิงวิชาการของผม จากการมองปรากฏการณ์ทางสังคมเพียงภายนอก ไปสู่การตั้งคำถามเชิงลึกเกี่ยวกับสภาวะจิตใจ เพราะหัวใจสำคัญของสติคือการที่มนุษย์เราตระหนักถึงความหมายของชีวิตและการทำงาน รวมถึงวิธีที่แต่ละบุคคลเลือกที่จะดำเนินชีวิต ผมได้ดำเนินงานวิจัยชิ้นนี้ร่วมกับกลุ่มเป้าหมายที่หลากหลาย ตั้งแต่พระสงฆ์ทั่วเอเชีย กลุ่มศิลปินในประเทศภูฏาน ไปจนถึงพนักงานบริการทางเพศในประเทศไทย

​

2. ปรัชญาพุทธศาสนาและการจัดการที่ยั่งยืน (Buddhist Philosophy and Sustainable Management)

พุทธศาสนาได้หล่อหลอมรากฐานทางจิตวิญญาณของเอเชีย ทั้งในฐานะปรัชญา ระบบวัฒนธรรม และบ่อเกิดแห่งการสร้างสรรค์ทางศิลปะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทฤษฎีของพุทธศาสนาว่าด้วยความปรารถนา ความสุข และความเจริญเติบโต ซึ่งให้มุมมองที่แปลกใหม่ต่อการศึกษาด้านการจัดการ งานวิจัยของผมได้เชื่อมโยงกับหลักปรัชญาโยคาจาร (Yogācāra) และแนวคิดเรื่องความว่าง (Emptiness) โดยสำรวจแบบจำลองความยั่งยืนที่มีรากฐานมาจากหลักความสุขมวลรวมประชาชาติ (Gross National Happiness) ของประเทศภูฏาน และหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (Sufficiency Economy) ของประเทศไทย

​

3. การศึกษาเชิงวัฒนธรรมเปรียบเทียบในประเทศไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Cross-Cultural Studies)

ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้ก้าวขึ้นมามีความสำคัญอย่างยิ่งในระบบเศรษฐกิจโลก การทำความเข้าใจมิติด้านธุรกิจในภูมิภาคนี้จึงจำเป็นต้องอาศัยการพิจารณาบริบททางวัฒนธรรมอย่างละเอียดถี่ถ้วน ผมได้ทำการศึกษาพลวัตทางวัฒนธรรมของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างลึกซึ้ง โดยแผนงานวิจัยนี้มุ่งหวังที่จะขยายขอบเขตของการศึกษาด้านธุรกิจระหว่างประเทศ ไม่เพียงแต่ในมิติทางภูมิศาสตร์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการขยายพรมแดนทางทฤษฎีให้กว้างไกลยิ่งขึ้น

​

4. การบริหารจัดการองค์กรทางศาสนา (Temple Organizations)

วัดพุทธทั่วเอเชียมีการปรับตัวและเปลี่ยนแปลงตามบริบททางประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะวัดในเกาหลีที่ดำรงอยู่ท่ามกลางความตึงเครียดระหว่างทางโลกและทางธรรม ผมได้วิเคราะห์พลวัตขององค์กรเหล่านี้ผ่านทฤษฎีภาวะผู้นำ (Leadership), ความย้อนแย้ง (Paradox) และทฤษฎีการจัดการความเปลี่ยนแปลง (Change Management)

 

​

​仏教寺院におけるフィールド研究

私の研究は、過去10年間にわたり、アジア各地の232の仏教寺院で実施されたフィールドワークの成果に基づいています。研究テーマは、mindfulness(マインドフルネス)、仏教哲学と持続可能な経営、寺院組織、そしてタイおよび東南アジアの比較文化論を含んでいます。

​

1. Mindfulness

タイにおける僧侶としての修行生活は、私の関心を社会現象から心の問題へと転換させました。私たちがいかなる心構えで人生や仕事の意味を捉え、どのように生きるのかを省察することは、mindfulness の根本的課題であると同時に、組織研究における主要なテーマでもあります。私はこれまで、アジア各国の仏教僧侶、ブータンの芸術家、タイのセックスワーカーを対象に、こうした研究を行ってきました。

​

2. 仏教哲学と持続可能な経営

仏教は宗教にとどまらず、哲学として、文化として、そして芸術の源泉として、東洋の精神世界を形成してきました。特に、仏教における欲望理論、幸福理論、成長理論は、経営学に新たな示唆を与えています。私は、唯識思想および空の思想を手がかりとして関連する経営理論を検討しており、具体的には、ブータンの GNH（Gross National Happiness）や、タイの足るを知る経済哲学に基づく持続可能な発展モデルに強い関心を持っています。

​

3. タイおよび東南アジアの比較文化論

世界経済において、東南アジアの重要性はますます高まっています。この地域でのビジネスを理解するためには、その文化的背景を深く理解することが不可欠です。私は地域研究者と協働し、東南アジアの文化的ダイナミズムを精緻に分析しています。これらの研究は、国際経営分野における地理的射程のみならず、理論的射程をも拡張するものです。

​

4. 寺院組織

アジア各国の仏教寺院は、それぞれが置かれた歴史的文脈の中で、適応、変化、融合を通じて絶えず進化してきました。とりわけ韓国の寺院は、理判と事判という独特の緊張関係の中で存続してきました。私はこれらの現象を、リーダーシップ、パラドックス、変革マネジメントといった理論的枠組みから分析しています。

 

​

第三部分：主要研究领域

我的研究基于过去十年在亚洲232所佛教寺院开展的实地调查。这些研究围绕正念、佛教哲学与企业可持续性、寺院组织，以及泰国与东南亚的跨文化视角展开。

​

1. 正念研究

在泰国的僧侣修行使我的学术关注从社会现象转向心性问题。人们如何感知生命与工作的意义，以及如何选择生活之道，是正念研究的核心。我曾与亚洲的僧侣、不丹的艺术家、泰国的性工作者等不同群体共同开展这方面的探讨。

​

2. 佛教哲学与可持续管理

佛教作为哲学体系、文化系统与艺术表达的源泉，塑造了亚洲的精神底蕴。尤其佛教关于欲望、幸福与成长的智慧，为管理学研究提供了新颖的启迪。我的研究涉及佛教唯识哲学与空性思想，并探索了基于不丹“国民幸福总值”与泰国“适足经济”理念的可持续发展模式。

​

3. 泰国与东南亚的跨文化研究

东南亚在全球经济中愈显重要。理解该区域的商业活动，须深入关注其文化脉络。我对东南亚的文化动态进行了持续研究，旨在不仅拓展国际商务研究的地域范围，也开阔其理论视野。

​

4. 寺院组织研究

亚洲佛教寺院在各自历史语境中经历着适应与转型。特别是韩国寺院，常在神圣与世俗的张力中延续其生命力。我借助领导力、悖论管理与组织变革等理论，对此类组织动态进行了分析。